Laboratoriumonderzoek

Bij een vermoeden van een laag Hb of bij een reeds bekend laag Hb, zal meestal nadere diagnostiek verricht worden naar de oorzaak hiervan. Er zijn diverse algoritmen ontwikkeld die aangeven hoe men efficiënt (geen overbodige laboratoriumaanvragen, patiënt niet onnodig meerdere keren laten prikken, geen diagnoses missen) laboratoriumdiagnostiek kan doen bij anemie. Het meest bekende en gebruikte algoritme was dat van de NHG-Standaard Anemie uit 2003. Dat algoritme maakte gebruik van de indeling in micro-, normo- en macrocytaire anemie op basis van MCV (mean corpusculair volume). Echter, bij het hanteren van deze indeling kon bij 52% geen diagnose gesteld worden en bij 15% van de patiënten kwam niet naar voren dat ze meerdere oorzaken voor anemie hadden. In oktober 2014 is een nieuwe NHG-Standaard Anemie1 verschenen, hierin wordt een pathofysiologische indeling gehanteerd op basis van een verminderde of gestoorde aanmaak of verhoogde afbraak van rode bloedlichamen.

HemoCue

Het hemoglobinegehalte kan ook met behulp van de HemoCue bepaald worden. Echter, de werkelijke waarde kan meer dan 10% (0.8 mmol/l) hoger of lager liggen. Daarom is het advies om alleen het Hb te laten bepalen met een HemoCue als de uitslag op korte termijn nodig is en dit niet mogelijk is door middel van een cito-aanvraag bij het laboratorium).4